امشب دل من گرمي سوداي تو دارد  در گوش دلم نداي اواي تو دارد  در اين شب پاك  و     بي سرانجام    سرخي دل ترانه  اراي تو دارد

در سردي بي عطوفت  تلخ   زمانه     گرماي محبت افشان     تو دارد  در ظلمت اسمان تار    تيرگي  ها   امشب دل من نور درخشان تو دارد

در اين شب پر ترانه    و دل انگيز     عمق دل من چشم به روياي تو دارد  نيلوفر من روح  ترانه هاي قلبم  اين دل به تو گويدكه تمناي تو دارد

لحظه اي با من باش تا از ان لحظه برويم تا گل كه بندم از نگاه تو به هر ستاره پل................

لحظه اي با من باش تا كه از تو نفسي تازه كنم تا از ان لحظه اي با تو سفر اغاز كنم............

سفري تا به بيشه هاي سر سبز خيال............. تا به دروازه ي شهر ارزوهاي محال............

سفري در خم و پيچ گذر ستاره ها................ از ميان دست پر خاطره ي ترانه ها.............

لحظه اي با من باش لحظه اي با من باش تا به باغ چشم تو پنجره اي باز كنم

از تو شعر و قصه و ترانه اي اغاز كنم.................... شعري همصداي بارون رنگ سبز جنگل و ابي دريا....

قصه اي به رنگ و عطر قصه هاي عشق عاشق هاي دنيا از يك لحظه تا هميشه ميشه از تو پر گرفت تا اوج ابر ها.

كوچه پس كوچه هاي شهرو با خيالت پرسه زد تا اوج فردا ثانيه ها را بنگر كه چه محزون موسيقي تنهايي را مي نوازند....

تو

مي نويسم از تو   از تو اي شادترين   اي تازه ترين   تو كه سرسبزترين عاطفه را نزد تو پيدا كردم...

وتو كه سرشارترين عاطفه را نزد تو پيدا كردم و تو كه سنگ صبورم بودي در تمام لحظاتي كه خدا

1. شاهد غصه و اندوهم بود...به تو ميانديشم به تو ميبالم هر انگيزه در درونم دارم از تو ميگيرم................

من شباهنگام ان دم كه تو را نزد خود ميبينم بهترين ارامش و برترين خواهش احساس نياز روزها ميگذرد ..............

عشق ما رو به خدايي شدن است رو به برتر شدن از هر حسي كه در اين عالم خاكي پيداست "باورت دارم از همين نقطه ي خاكي

تا عرش..........................................................................

نياز...

ياد رفتن كه ميشه دلم انگار ميشه پر پر نميخواستم شبي بياد كه واسه ما شب اخره صد هزار حرف نگفته واسه تو تو سينه دارم شب و روز از تو نوشتن شده كارم .. جريان گرم لحظه هاي با تو بودن تو وجود من نشسته بي تو از غصه سرودن .... خوبه اين مداد و كاغذ همدم تنهاييهامه خوبه وقتي بي تو هستم دست كم اينا باهامه  كاش ميشد اينو بفهمي كه چقدر برام عزيزي توي دنياي وجودت جز محبت من نديدم حس من حس غريبي از غم و حس نيازه ....ميدونم يه روز مياي با يه دنيا حرف تازه...

انتظار ...

در پس پنجره كسي مرا مي خواند ...باران نم نمك ميبارد....كه چه زيباست صدايش... چه طنيني دارد ...انتظارم به پايان امد ...

قاصد كم خوش خبر بود...بوي او را ميداد.... خبر از او اورد...خنده هايت كه چه زيبا بود... دست هايت كه چه با محبت ...............

جه زود گذشت و نميدانم چگونه گذشت...اي كاش تنها ميدانستم كه چه شد بر من ....... چه شد بر تو...

اه كه چه بيهوده مي انديشيدم...صبر پايان همه ي انتظارهاست............

نيست شوم با ارزوي خوشبختي تو هم اغوش شوم………………..

ميخوابم با رويايي پاكتر از پاك ميخوابم با روياي خوشبخت شدنت.......

با روياي به ارزو رسيدنم...اري عزيزم سهم من از ابتدا تا انتها همين بوده

چه كنم كه ارزوهايم براي تو پايان ناپذيرند باورم كن اي همه ي باور من

دوست دارم تا صبح برات بنويسم تا صبحي كه به نيستيم ختم شود اري .....

برادرم اري باورم با شعرهايت با نوشته هايت روحم را تازه مي كني......

نيرو ميبخشي به روح خسته ام ......................................................

به ديدارم بيا هر شب  در اين تنهايي و تنها "دلم تنگ است ....................

بيا اي روشن تر از لبخند شبم را روز كن در زير سر پوش سياهي ها .....

دلم تنگ است.........63 ساعته همچنان دستام روي چشمامه.................

به اشتياق اولين بارش به تحمل افرين برگ پاييز و به گرماي تن خورشيد

و به زيبايي اسمان شب و در اخر به پاكي دنياي كوچمون قسم ميخورم ...

كه تنها گناهم باور تو و ارزوهاي تو بود درخواست بهترين ها براي تو ..

همين بوده و بس ......................................................................

از من جدا گشته اي و نگاهم نميكني چون درد مني و رهايم نميكني .......

گم گشته ام ميان روياهاي تو از اين اوارگي بگو جدايم نميكني هر شب چو

ابر ميگريم اخر چرا صدايم نميكني ؟ امشب با همه ي خستگي تو را فرياد

ميزنموووووووووووووووووووووووووووووووووووووو نگاهم نميكني ..

همچنان قلبم با اخطار هايش گواه حال توست ...............................

تمام اين احوال هر جا هستي من ارزويم را فراموش نميكنم و هر روز براي

سعادتمند شدنت دعا ميكنم و باز هم صدايت زدم ولي جوابي نشنيدم...........

چشماي باروني من هنوزم دست بردار نيستند هنوزم با خستگي تمام براي تو

خوشبختي را ارزو ميكنند..............................................................

باورم نميشه ديگه تو منو دوسم نداري كه به كلبه ي حقيرم ديگه تو پا نميزاري........

باورم نميشه عشقت مثل ياس باغچه پژمرد تو نيومدي عشاقم توي دست لحظه ها مرد

گل خاطر تو  يخ زد تو كوير قلبم انتظار تو نمك زد به تن زخمي دردم...................

چه شبايي كه خدا رو تو دلم صدا نكردم براي خوشبختيي تو چه دعاها كه نكردم ......

روي شونه ي صبوري زجه ميزدم هميشه ميدونستم كه حضورم با  حضور تو نميشه

توي اوج بي قراري ديگه صبر من سر اومد روز و شب گذشتن اما خبري از تو نيومد

من هنوزم بي قرارم براي خوشبختي تو دل من پر از اميده كه يه روز تو رو ببينم.....

كه يه روز تا به هميشه خوشبختي تو رو ببينم..................................................

نميدانم چه شد چه كسي بود كجا بود از كجا امد و چرا سهم منو او به جدايي انجاميد

تو ميداني؟ ببينم مگرسهم من و او به همين اندازه كوچك بود ...

و سرانجام من تنها تو اين اتاق تنگ و تاريك بود؟

اگر ميداني التماست ميكنم بي پرده بگو "عاقبت تنها ترين تنها همين بود"؟

واي بر من "من نه واي بر تو"هنوزم من نه ...تووووووووووووووووووو

هنوزم با وجود جداييمان از تو ميگويم اي سرا پا همه خوبي ................

روزگار خيلي چيزارو بهم فهموند اينكه اگه ميخواي خوشبختيشو ببيني...

دور شو تا ميتواني دور شو .......................................................

او خودش ميداند كه براي خوشبختيش هر كاري ميكنم حتي اگر انكار ...

به قيمت تنها ماندنم باشد "غمگين بودنم باشد" دور ماندنم باشد............

 اسمان غم گرفته هيچگاه بركه ي طوفانيم را حس نكرد                        انكه سامان غزلهايم از اوست بي سرو سامانيم را حس نكرد

                               انچه از چشم تو تا عمق وجودم جاریست.............

  سنگينند و چشمانم  كه تا ديروز به عشقت مي درخشيدند... نميداني چه

               غمگينند...نميدانم عاقبت چه خواهد شد...پر از دل شوره ام ............

  بي تاب و دلگيرم...كجا ماندي كه من بي تو هزاران بار درهر لحظه

              ميميرم ...........................................................................!

با رنگ مي فروشم اواز شقايق كه در ان زندانيم حتي دل تنهايم با ان هم تازه

نميشود.......                    

                                              براي اخرين بار خدا كنه بباره تو اين شب كويري يه قطره از ستاره

             هميشه بودي و من تو رو نديدم انگار بگو بگو كي هستي براي اخرين بار   

                                 وقت دوري تنهاييم نزديكه قلبم بي تو ميترسه تاريكه چه لحظه ها كه بي تو

           يكي يكي گذشتن..........................................................................................

               عمرمو بردن از ياد اما يه لهحظه بر نگشتن .تو چشم من نگاه كن منو به گريه نسپار

   اي هدهد  صبا به سبا ميفرستمت       

                                                                      بنگر كه از كجا به كجا مي فرستمت

                                               حيفست  چو   تو  در  خاكدان   غم

                                                                           زاينجا  به اشيان وفا ميفرستمت

درراه عشق مرحله ي قرب و بعد نيست

                                                   ميبينمت عيان و دعا ميفرستمت

هر صبح و شام قافله اي از دعاي خير

                                                در صحبت شمال و صبا ميفرستمت

تا  لشگر  غمت  نكند  ملك  دل خراب

                                                  جان  عزيز خود به نوا  ميفرستمت

اي غايب ازنظر كه شدي همنشين دل

                                                    ميگويمت  دعا  و ثنا ميفرستمت

در  روي  خود  تفرج  صنع   خدا   كن

                                                     كائينه  خداي   نما  ميفرستمت

تا  مطربان  ز شوق منت آگهي  دهند

                                               قول و غزل به ساز و نوا ميفرستمت

ساقي بيا كه هاتف غيبم به مژدا گفت

                                                  با درد صبر كن كه دوا ميفرستمت

زندگي به من آموخت كه چگونه گريه كنم اما گريه به من نياموخت كه چگونه زندگي كنم تو نيز به من آموختي كه  چگونه باورت كنم اما به من نياموختي كه چگونه فراموشت كنم ...

توي صحنه ي غريب زندگي هممون در نقش يك بازيگريم با هميم تو بازياي روزگار از درون هم ولي بيخبريم زندگي تولد يه خاطرست انگاري شروع يه نمايشه كاشكي از دنياي اين خاطره ها سهم ما تموم خوبي ها بشه توي پشت  صحنه ي دنياي ما خوبي و بدي ميمونه موندگار زندگسي براي ما يه خاطرست از تموم قصه هاي روزگار بهتره به قلبامون دروغ نگيم زندگي هر طور كه باشه ميگذره منو تومسافريم تو اين روزا مثل خورشيد تو نگاه پنجره هممون پشت نقاب صورتك هميشه از صبح تا شب قايم ميشيم واسه پنهون كردن گريه هامون روي قلب و روحمون خط ميكشيم

اگه باز از روزگار دلت گرفت لحظه ها ثانيه ها ابري شدن بيا با من بيا با من ....

توي آسمون دنيا هر كسي ستاره داره چرا وقتي نوبت ماست آسمون جايي نداره واسه من تنهايي درده درد هيچ كس رو نداشتن هر گل پژمرده اي رو تو كوير سينه كاشتن ديگه باور كردم كه بايد تنها بمونم تا دم لحظه يمردن شعر تنهايي بخونم..

من با تو معني خيلي چيزا رو فهميدم رفتي و با اين دل ديوونه ساختم من گذشتم از تو اما اين سزاي من نبود اين سزاي عشق پاك و بي رياي من نبود رفتمو هرگز نگفتم ان چشم ها كجا رفت از دلت پرسيدي؟ انجه ها كه نكرد.ناله ها را بي تو در دل كشتم ولي يادت نره كه هرگز نخواستم تو را تنها بزارم........................................

از دياران كه سفر كردم و رفتم بي تو.

از دياران كه گذر كردم و رفتم بي تو

بي تو ميرفتم  ميرفتم  تنها  تنها

و صبوري مرا

كوه تحسين ميكرد.

سلام من يه يار خوب ديرينم كه ديگر روي ماهش را نميبينم اگر ماهي چرا يك شب نديدم شبي در خواب ديدم بگفتنداو ستاره ي سهيل است اگر آني چرا يك شب نديدم بگوييد در آسمان يا در زمينم كجايي نو كه خوابت هم نبينم مرا نشناختي اميد جانم درست است نازنينم من همانم كه در اعماق قلبت خانه دارم و يا در ديدگان تو نهانم

آنقدر خوب بود که فرصت خوب بودن را از دیگران گرفت و ای کاش میشد که انقدر از بدیها دور میشدیم که دیگر هیچکاه دست نا زیبای بدی ها به ما نمیرسید چرا که من هنوز باور دارم که میتوان بهتر زیست در راه متعالی شدن شرط اول قدم آن است که باران باشیم...باران با سخاوتی که هم بر کویر میبارد و هم در دشت سر سبز   اری.....

آری اینگونه میتوان بهتر زیست عاشقتر ماند شاعر تر شد و در نهایت جاودانه شد

فاصله بین منو تو از اینجا تا آسموناست                 خیلی عزیزی واسه من اما زمونه بی وفاست

برای این در به دری تو بهترین گواهمی                  دروغ نگو که میدونم تویی که چشم به راهمی

قسم نخور که روزگار به کام ما دوتا نبود              به هرکی عاشقه بگو غم که یکی دوتا نبود

بگو تا بلکه زنده ام نگاه تو سهم منه                  هر جای دنیا که باشی دلم واست پر میزنه

باور کن گله ای از تو نیست تو خوبتر از آنی که گله ای از تو باشد گله ای از خودم و ویرانه های قلب خودم که ذره ذره فرو میریزی و اینک احساس میکنم جز ویرانه ای از من باقی نیست.....